Great Greek Big Blue

Η υγειονομική κρίση που επέφερε η έλευση της πανδημίας δεν είχε προηγούμενο. Ακόμα και σήμερα και παρόλη την αισιοδοξία που μας επιτρέπει ο συστηματικός εμβολιασμός των ενηλίκων παγκοσμίως, τα βήματα για την λεγόμενη επιστροφή στην κανονικότητα, γίνονται πολύ προσεγμένα και σταδιακά.Ωστόσο εκθέσεις και αναφορές από διεθνείς οργανισμούς και μη κυβερνητικές οργανώσεις παγκοσμίως το τελευταίο διάστημα, προειδοποιούν για την έλευση ακόμα μιας επίπτωσης της πανδημίας που αφορά το θαλάσσιο περιβάλλον και τους ωκεανούς, η οποία αν δεν αντιμετωπιστεί μεθοδικά και στοχευμένα, ενδεχομένως να μας φέρει σύντομα μπροστά σε άλλο ένα ζήτημα που θα μας απασχολεί στο εγγύς μέλλον.

Παρόλη τη μείωση κατά 5% των παγκόσμιων εκπομπών αερίων θερμοκηπίου λόγω της COVID-19 σύμφωνα με εκτιμήσεις της UNCTAD, οι δρόμοι, οι παραλίες και οι ωκεανοί της γης, έχουν πλέον κατακλυστεί από μάσκες προσώπου, γάντια, μπουκάλια απολυμαντικών καθώς και υπολείμματα συσκευασίας τροφίμων. Στις θάλασσες και τους ωκεανούς ήδη, περίπου 8 εκατομμύρια τόνοι πλαστικών εισέρχονται κάθε χρόνο, που προστίθενται στους 150 εκατομμύρια τόνους που επιπλέουν.Οι πωλήσεις συναφών ειδών με την προφύλαξη από την ασθένεια, έχουν εκτιναχθεί. Από την άλλη πλευρά η κοινωνική αποστασιοποίηση συνέτεινε στην απογείωση των διαδικτυακών πωλήσεων, με αποτέλεσμα τον πολλαπλασιασμό των κουτιών συσκευασίας που απορρίπτονται ποικιλοτρόπως.

Το ίδιο συμβαίνει και με τα λεγόμενα ιατρικά απόβλητα. Τα ιστορικά δεδομένα δείχνουν ότι περίπου τα 3/4 τέταρτα των πλαστικών που προέρχονται εξαιτίας της έλευσης της πανδημίας, γίνονται μη επεξεργάσιμα απόβλητα που απορρίπτονται σε χώρους υγειονομικής ταφής ή ακόμα χειρότερα επιπλέουν στις θάλασσές μας. Και το κόστος είναι δυσθεώρητο.Με δεδομένη λοιπόν την ανάγκη άμεσης ανάκαμψης των οικονομιών παγκοσμίως από την ύφεση εξαιτίας της πανδημίας, υπάρχει διάχυτη ανησυχία ότι η ανάγκη αυτή για νέες κατασκευές ενδεχομένως να υποβαθμίσει τα περιβαλλοντικά ζητήματα και την ανάγκη αντιμετώπισής τους.

Το θετικό είναι ότι σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, ο αριθμός των νέων κανονισμών που αναφέρονται στα πλαστικά έχει αυξηθεί κατά 28% την τελευταία δεκαετία. Ωστόσο ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιούν οι χώρες την εμπορική πολιτική για την καταπολέμηση της ρύπανσης που προκαλείται από τα πλαστικά, είναι ως επί το πλείστον μέχρι στιγμής ασυντόνιστος, περιορίζοντας την αποτελεσματικότητα των προσπαθειών καθώς υπάρχουν όρια σε αυτό που μπορεί να επιτύχει κάθε χώρα από μόνη της. Έτσι αυτό που ίσως τώρα έχει περισσότερη σημασία είναι η ανάληψη δράσης. Να γίνουν οι απαραίτητες προσπάθειες οι αναπτυσσόμενες και αναπτυγμένες οικονομίες του κόσμου να ξεκινήσουν να διαμορφώνουν πολυμερείς εμπορικές συμφωνίες για να αντιμετωπίσουν τα ζητήματα της παγκόσμιας θαλάσσιας ρύπανσης συντονισμένα. Και σίγουρα η πρόσφατη Διακήρυξη που υπεγράφη για την Γαλάζια Οικονομία από το Υπουργείο Ναυτιλίας & Νησιωτικής Πολιτικής εκπροσωπώντας την χώρα μας μαζί με άλλες 41 χώρες μέλη του Διακυβερνητικού Οργανισμού Ένωση για τη Μεσόγειο θέτοντας μεταξύ άλλων τις προτεραιότητες για την αντιμετώπιση της θαλάσσιας ρύπανσης, είναι ένα τέτοιο αποφασιστικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση.

%d bloggers like this:
close-alt close collapse comment ellipsis expand gallery heart lock menu next pinned previous reply search share star